Slenteraar



Vleesmannen

De mannen van de vleesafdeling zijn goed op elkaar ingespeeld. Ze snijden en praten, praten en snijden, waarschijnlijk al jaren achtereen.

 

‘Het is toch echt Belle,’ zegt de een. ‘Ja, Belle en het Beest.’

 

‘Ik zou zweren dat het Bella was,’ roept de ander. ‘Zeg maar: Bella en het Beest.’

 

De ene vleesman beweegt een dikke rol salami langs het mes van de snijmachine, heen en weer. De andere vangt de plakjes op en stopt ze in de zakjes.

 

De vleesmannen maken de zakjes dicht en verplaatsen de waar naar het schap.
Vijftig tinten rood, fifo bijvullen. De minst dode salami komt achteraan.

 

Team Bella veegt het vet van het mes en zegt: ‘Nou ja, het beest is in elk geval gewoon het beest.’

Deel dit
3 Comments
  • Beatrice Smith
    May 13, 2017

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    • Jessica Alba
      May 13, 2017

      Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur.

  • Beatrice Smith
    May 13, 2017

    Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

OVER
Friedrich Nietzsche zei ooit dat alle werkelijk grote gedachten ontstaan tijdens het lopen. Ik slenter me het apelazarus in de hoop dat hij gelijk heeft.

EERDERE WANDELINGEN
Ik wandel en schrijf sinds 2009. Nog meer verhalen vind je op mijn oude site. Publicaties in de echte wereld heb ik ook wel ‘s. Bijvoorbeeld in NRC.next, op de Optimist, in de festivalkrant van Lowlands en in het magazine van podium Asteriks.