Slenteraar



Bedrukt

“Ik kom twee bedrukte mokken ophalen,” zeg ik tegen het kassameisje bij de Hema.

Met mijn ogen probeer ik te glimlachen zonder krankzinnig te lijken. Het meest uitdagende onderdeel van het hele mondkapjes-gebeuren, vind ik.

“Excuus?” zegt het meisje.

“Bedrukte mokken,” herhaal ik. “Of nou ja, mokken met opdruk. ‘Bedrukte mokken’ klinkt alsof het om verdrietige mokken gaat, voor zover ik weet is dat niet het geval.”

“… Wat is de naam?”

“Nicole. Maar het kan ook op naam van From the Mountain staan, of op naam van Henkie Boktor.”

De mokken zijn aanwezig, maar willen niet scannen.

In het kuchscherm zie ik mijn eigen weerspiegeling. Met mijn muts en mondkapje samen heb ik wel iets van Darth Vader. De rij achter mij wordt langer en langer.
Al met al is de sfeer wat bedrukt.

Deel dit
3 Comments
  • Beatrice Smith
    May 13, 2017

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    • Jessica Alba
      May 13, 2017

      Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur.

  • Beatrice Smith
    May 13, 2017

    Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

OVER
Friedrich Nietzsche zei ooit dat alle werkelijk grote gedachten ontstaan tijdens het lopen. Ik slenter me het apelazarus in de hoop dat hij gelijk heeft.

EERDERE WANDELINGEN
Ik wandel en schrijf sinds 2009. Nog meer verhalen vind je op mijn oude site. Publicaties in de echte wereld heb ik ook wel ‘s. Bijvoorbeeld in NRC.next, op de Optimist, in de festivalkrant van Lowlands en in het magazine van podium Asteriks.