Slenteraar



Anders niets

De kou van de nacht zit nog vastgeplakt aan de stoeptegels wanneer het meisje van de bakker de winkelpui opengooit. Er is niemand op straat, alleen een duif. De duif komt de winkel binnen en waggelt naar de toonbank.

‘Een moment,’ zegt het meisje.

De oven piept. Ze haalt er bakplaten vol croissants uit. Die moeten de komende tien uur allemaal verkocht. Morgen worden er weer evenzoveel gebakken. Het is dweilen met de kraan open.

Het meisje draait zich om.

‘Zegt u het maar.’

De duif kijkt. Hij lijkt een beetje op een verwend zakenmannetje. Zo eentje met een aktetas en een groot horloge, maar dan heel klein en zonder een aktetas en een horloge.

Het meisje pakt een kadetje, scheurt het in stukken en gooit ze op de grond.

Ze zegt: ‘Anders nog iets, eikel?’

Met een groot stuk brood in zijn bek verlaat de duif de winkel. Het meisje van de bakker klopt de kruimels van haar schort. De kop is er weer af.

Deel dit
3 Comments
  • Beatrice Smith
    May 13, 2017

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    • Jessica Alba
      May 13, 2017

      Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur.

  • Beatrice Smith
    May 13, 2017

    Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

OVER
Friedrich Nietzsche zei ooit dat alle werkelijk grote gedachten ontstaan tijdens het lopen. Ik slenter me het apelazarus in de hoop dat hij gelijk heeft.

EERDERE WANDELINGEN
Ik wandel en schrijf sinds 2009. Nog meer verhalen vind je op mijn oude site. Publicaties in de echte wereld heb ik ook wel ‘s. Bijvoorbeeld in NRC.next, op de Optimist, in de festivalkrant van Lowlands en in het magazine van podium Asteriks.