Slenteraar



Leverpastei

De man bij de kassa ziet eruit alsof hij zijn hele leven in de gure wind heeft gestaan. Helemaal aan het begin van de lopende band begint hij met het uitladen van zijn winkelkar. De kar is volledig gevuld met leverpastei.

 

‘Eentje is genoeg, hoor!’ roept de kassajongen vanaf de andere kant van de band.

 

‘Helemaal niet,’ zegt de man, ‘de hond en ik eten het elke dag op brood.’

 

Geroutineerd plaatst hij de kuipjes op de band, steeds in stapeltjes van zes kuipjes hoog, net zolang totdat de volle lengte van de band ermee bezaaid is.

 

De kassajongen zwijgt, de slungelige tienerarmen werkeloos langs zijn zij. Hij lijkt te groot voor het stoeltje waarop hij is neergezet.

 

Dan is de kar leeg. De man knikt en haast zich naar de andere kant van de kassa. De jongen verplaatst het beurtbalkje. Het leverpastei-leger rukt op als één man. Zo snel als hij kan, haalt de jongen de kuipjes over de scanner. De man plaatst ieder kuipje zorgvuldig weer terug in de winkelkar. Soms moeten ze even op elkaar wachten.

 

De kassajongen zegt: ‘Dat is dan 123 euro en 18 cent, alstublieft.’

 

De man zwaait met zijn pinpas. Hij toetst zijn pincode in, het apparaat piept.

 

‘Dank u wel,’ zegt de jongen. ‘Ik zat trouwens te denken, misschien hebben ze bij de groothandel wel leverpastei in containers, of zo?’

 

‘Dit zijn ook containers,’ antwoordt de man. ‘Maar dan heel klein.’

 

De man pakt de laatste kuipjes van het inpakplateau en stopt ze in zijn jaszakken. Hij heeft zijn hele lichaamsgewicht nodig om de kar zonder ongelukken naar de parkeerplaats te rijden. Buiten is het guur.

Deel dit
3 Comments
  • Beatrice Smith
    May 13, 2017

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    • Jessica Alba
      May 13, 2017

      Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur.

  • Beatrice Smith
    May 13, 2017

    Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim id est laborum.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

OVER
Friedrich Nietzsche zei ooit dat alle werkelijk grote gedachten ontstaan tijdens het lopen. Ik slenter me het apelazarus in de hoop dat hij gelijk heeft.

EERDERE WANDELINGEN
Ik wandel en schrijf sinds 2009. Nog meer verhalen vind je op mijn oude site. Publicaties in de echte wereld heb ik ook wel ‘s. Bijvoorbeeld in NRC.next, op de Optimist, in de festivalkrant van Lowlands en in het magazine van podium Asteriks.