Ik ging met het vliegtuig

heftig verhaal

In mijn leven heb ik drie keer met het vliegtuig gereisd. Al die keren zweette ik als een otter, pakte ik met mijn vieze plakhandjes mijn reisgenoot vast en mompelde ik voortdurend met een schorre stem dingen als: “Mensen horen ook helemaal niet in de lucht.” En, tijdens wat achteraf de landing bleek te zijn: “Het lijkt wel of we naar beneden gaan. Serieus, we gaan heel hard naar beneden. Het hele ding hangt schuin naar beneden!”

Op de kadetjes met kaas na vind ik het gedeelte op de luchthaven ook al niet echt leuk. Het personeel is er helemaal niet vriendelijk. Waarschijnlijk mogen ze dat ook niet; ze moeten immers mogelijke schurken angst inboezemen. Mij maken ze in elk geval dermate nerveus dat ik sowieso overkom als een bolletjesslikker dan wel illegale diersoort.

De laatste keer, op luchthaven Praag Ruzyne, werd ik dan ook tot in den treure gefouilleerd door een achterdochtige Tsjechische dame. “Take off shoes!” bulderde ze. Ik deed wat me opgedragen werd en probeerde heel erg om geen klunzige dingen te doen. Enkel bij het uittrekken van mijn rechterschoen viel ik bijna om.

De strenge dame keek naar mijn sokken. Grijs met roze hartjes. Beetje smoezelig, wel. Even zag ik haar twijfelen, maar toch haalde ze mijn stappers door de scan. Toen ze de schoenen teruggaf meende ik kort een glimlach op haar gezicht te ontwaren - die ze vervolgens weer snel verruilde voor een uitdrukking a la The Terminator.

Eenmaal aangekomen bij de gate begonnen de passagiers zich op een soortgelijke stoïcijnse wijze te gedragen. Immers: iederéén wil als eerste aan boord, want iederéén wil een plek bij een raampje.

Nu schijnt er zoiets te bestaan als priority boarding: voor een beetje extra geld word jij, luxepaardje, als eerste vrijgelaten uit de gate. Zo kon het gebeuren dat, daar in het mooie Praag, een hele kudde passagiers toekeek hoe één droeftoeter met zelfvoldane tred als eerste richting het moederschip rende. Ikzelf was er volledig van overtuigd dat de beste meneer in het voorbijgaan ook nog het vliegtuig aan zou tikken en 'BUUT VRIJ!!' zou roepen.

Afijn, het gaat snel, dat vliegen. Twee keer zat ik bij het raampje. De wolken zijn best wel mooi, het zonnetje is ook niet mis. Ik denk dat ik er best een vierde keer een partijtje voor wil zweten – zónder priority, want winnen doe ik toch wel. Van mezelf en van mijn eeuwige doemscenario's. Da's pas flyin' high.


Dinsdag 24 April 2012 op 23:09  |  
  |    |  

vier reacties

Des

pilletjes. en altijd dus vrolijke sokken aandoen :)

Des
, (URL) - 25-04-’12 08:34
Lin

haha ik hou van de sfeer die er op vliegvelden hangt, ik vind het altijd veelbelovend. Leuk geschreven!

Lin
, (URL) - 02-05-’12 15:37
Lnnk

Ik hou van vliegvelden! Dan mag ik namelijk weer op reis!

Lnnk
, (URL) - 07-05-’12 11:41
Inge

Ik heb dat ook! Zweten, zenuwen en constant de slechtste scenario’s voor mijn ogen :s

Maar vorige jaar wel naar Bali geweest, en ook al naar NYC, ik moest hiervoor wel eerst mijn flip flops uitdoen, want ja, wie weet wat zit er daar allemaal niet in!!

Dit jaar, weer lange vlucht, naar hawaii, help :s

Inge
, (URL) - 27-06-’12 13:57
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam te voorkomen, vragen we je deze simpele vraag te beantwoorden (schrijf het getal voluit):
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.