boemel

Donderdagochtend, 10:03 uur. Het is druk op station Kampen, maar dat geeft niets. Het ritje naar Zwolle duurt toch slechts een minuut of negen en heeft daardoor meer het karakter van een kermisattractie dan van een reis - maar dan zonder gordels en mét een overschot aan instabiele bejaarden. Toch voel ik me altijd veilig in het Kamper treintje. Het gevaarte heeft sinds 1900 slechts drie keer hetzelfde ongeluk gehad, namelijk: domweg verder tjoeken terwijl het spoor al ten einde is. Zo door een stootblok en een muurtje heen. Hartstikke leuk.

Een ouder echtpaar vraagt zich af of ze zich wel in de goede klasse bevinden. Ik vertel ze en passant dat ze zich zojuist in de eerste klas gezeteld hebben. Want voorin de boemel, zoals de inheemse bevolking de trein liefkozend noemt, staat een handjevol groene stoelen. Dat zijn dus de elite-stoelen. De stoelen voor de gewone burger zijn blauw. Een wezenlijk verschil - met name van kleur.

Vanuit mijn blauwe stoel bekijk ik voor de zoveelste keer de indoctrinerende, chauvinistische treinkunst op de muren. Ik word aangestaard door een immense foto van een lachende man in een rolstoel, met daarnaast het citaat: 'Ik ben lang weg geweest, maar Kampen is prachtig.'

'Prachtig', denk ik. Verdorie, het werkt nog ook.

Plots gaat de deur naast de propaganda-foto open en komen er gehaast wat conducteurs de coupé binnen. Drie, om precies te zijn. Nu, de Kamper boemel bestaat doorgaans uit slechts één treinstel. Je zou zeggen dat één conducteur in zo'n geval meer dan genoeg is. Maar nee hoor, drie mannen met petten. Ze hebben natuurlijk ook maar negen schrale minuten om de hele klus te klaren.

Vlak voor de aankomst in Zwolle wordt mijn vervoersbewijs gecontroleerd. De conducteurs zijn zichtbaar opgelucht. Terwijl ik uitstap hoor ik een vrouwenstem iets omroepen over een vertraging en mannen in gele vesten. Omdat ik altijd het naadje van de kous wil weten, kan ik het niet laten enkele uren later de NS-site te raadplegen.

'Er rijden geen treinen tussen Kampen en Zwolle wegens een aangereden viaduct', kopt de site. Ik schrik. Een vierde ongeluk voor de boemel? Een zwaar gehavend, suïcidaal viaduct dat zichzelf als genadeslag voor mijn treintje trachtte te werpen?

Alleen in Kampen, mensen, alleen in Kampen. Prachtig.


Vrijdag 10 Juni 2011 op 10:51  |  
  |    |  

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam te voorkomen, vragen we je deze simpele vraag te beantwoorden (schrijf het getal voluit):
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.