oude mensen

Ik ben regelmatig in de Openbare Bibliotheek te vinden. Daar studeer ik tussen stoffige cd's, blèrende kinderen en rochelende oudjes. Ik vind dat rustgevend. Soms komen alle brallende studenten me werkelijk de neus uit, en heb ik dringend behoefte andere mensen te zien. Nou, die andere mensen zitten dus met z'n allen in de Openbare. Oud en jong, hoog- en laagopgeleid, pokdalig en minder pokdalig - iedereen is er welkom. Deze bieb geeft me altijd het gevoel even terug te zijn in mijn geboortedorp; het is er muffig maar oh zo vredig. En er hangt een nuchtere sfeer. Ja, hier kon ik ongegeneerd zonder make-up en in een kapotte broek boven Das Kapital van Karl Marx gaan zitten zweten. Of de Viva. Het maakte niet uit.

Dit bleek te sentimenteel gedacht. Ook in de Openbare Bieb heerst een hiërarchie, zeker onder de ouderen. Daar kwam ik achter toen ik gisterochtend vijf minuten te vroeg was en me bij een groepje wachtende mensen, overwegend grijs en krakkemikkig, voegde. Een stukje verderop, bij de ingang van het fietsenpleintje, stond een jolige ouwe vent met een soort gettoblaster waaruit hard en blikkerig 'HEE-YO, CAPTAIN JACK!' schalde - juist, dat hitje uit de jaren '90 met die brullende neger en karig geklede vrouwsoldaten. Dat nummer is tien jaar na dato blijkbaar doorgedrongen in oude-mensen-kringen. Want het groepje wachtende ouderen vond het niet opmerkelijk dat er muziek over het pleintje schalde; sterker nog, het leek wel alsof ze in een soort kroeg-stemming geraakten.

Een oude dame liep breed grijnzend naar twee heren voorin de rij. Even was ik ervan overtuigd dat ze elkaar zouden groeten door hun vuisten tegen elkaar te boksen en 'jo brothahâ' te mompelen. Dat geschreeuw van Captain Jack op de achtergrond gaf me een akelig gevoel. Moesten zelfs oude mensen nu al tof doen? Konden ze niet gewoon ouderwets en muffig zijn? Alsjeblieft?

'Dame! Alles wel vandaag?' Godzijdank. Old people-talk. De tweede heer mompelde ook iets, maar hij werd vakkundig door de dame genegeerd. Sowieso bleek de eerste heer nogal prominent in het gezelschap; het alfamannetje, zo u wilt. 'Open de poorten!' blafte hij, terwijl hij zijn wandelstok dapper probeerde op te heffen. En inderdaad, langzaam gingen de deuren van de bieb open. 'Niet weer zo met die draaideuren zwiepen, Henk.' Gedwee en tergend langzaam volgde de groep hun pack-leader. Ik kwam als laatste, en probeerde zo min mogelijk met de draaideuren te zwiepen. Captain Jack hield eindelijk zijn mond, maar het deuntje zat potverdorie de hele dag in mijn hoofd. Studeren in de Openbare zal nooit meer hetzelfde zijn.


Woensdag 12 Januari 2011 op 09:18  |  
  |    |  

twee reacties

Barbara

Ik wist het.
De “ouderen van tegenwoordig” gebruiken het beschuldigen van de “jongeren van tegenwoordig” als dekmantel om zo sektarische rituelen uit te voeren in Openbare Bibliotheken.

Barbara
, (E-mail ) - 12-01-’11 11:10
lammie

Hij is weer super,wat 5 minuten wachten weer niet op kan leveren ha ha.

lammie
, (E-mail ) - 13-01-’11 20:53
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam te voorkomen, vragen we je deze simpele vraag te beantwoorden (schrijf het getal voluit):
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.