Kerstgedachte

Mismoedig neus ik tussen de kledingrekken van de plaatselijke C&A. Namens Sinterklaas en de Kerstman ben ik op zoek naar 'gewoon een trui' voor mijn compagnon. Vind nog maar eens zoiets. In deze wereld bestaan er veel teveel truien met fratsen, weet ik inmiddels. Ludieke truien, te hippe truien, halve truien. Of – zoals in deze winkel – truien die uitsluitend bestemd lijken te zijn voor vaders en ooms, met op de borst een vlotte tekst als 'California 1964 Winners' of 'Jersey United' gestikt.
Ik heb geen zin meer. Het is ook nog druk. Net wanneer ik humeurig en onverrichterzake het pand wil verlaten, valt het me op dat er eigenlijk alleen maar vrouwen op deze herenafdeling rondscharrelen. Even verderop zie ik een potige Friese dame en een kleine vrouw met een Indonesisch uiterlijk, ze moeten beide een jaar of vijftig zijn. Al kletsend worstelen ze zich door de hele collectie heen.
“Ik zoek iets nieuws voor mijn zoon – voor de feestdagen,” begint de Indonesische vrouw. “Hij koopt zelf nooit wat. En mijn schoondochter, nou, die neemt haar verantwoordelijkheid ook niet. Dus doe ik het maar weer. Je blijft bezig.”
De potige dame knikt instemmend. “Ja, ja.. Zijn we mooi klaar mee, hè. Mijn man is net zo, hoor. Die loopt ook jarenlang in dezelfde vodjes. Nooit zelf wat gekocht. Eerst deed zijn moeder het en nu ik. Tot zijn onderbroeken aan toe.”
De dames giechelen.
Ik ook een beetje, ondanks mijn slechte bui.
Dat kwam trouwens zo: eerder die dag had ik op het nieuws een item gezien over 'Black Friday', de dag waarop in de Verenigde Staten de koopjesgekte voor de feestdagen losbreekt. Er werden beelden getoond van dikke mensen die andere dikke mensen vertrappelen om als eerste een elektronicazaak binnen te komen. Ik zag volwassen mannen vechten om flatscreens en krijsende vrouwen die op elkaar lagen met een computerspel in hun handen. De reportage had mijn hele ochtend verpest. “Beesten,” had ik naar de televisie gemompeld. “Is dit wat er over is van de kerstgedachte? Naastenliefde en vrede op aarde, me hol!”
Wel vaker heb ik last van plaatsvervangende schaamte en een soort algehele teleurstelling in de mensheid bij het zien van dit soort taferelen. Misschien komt het door vroeger. Mijn hele jeugd heb ik direct naast een Aldi gewoond, midden in de glorieuze bible belt. Dagelijks werden er op de parkeerplaats naast ons huis complete bussen volgeladen met inkopen voor de week. Stouwen maar. Op woensdagen brak de hel pas echt los, want dan gingen de aanbiedingen uit de folder in. Ruim voor openingstijd kon ik vanaf mijn zolderkamer de echte koopjesjagers al zien staan. De karren gereed, ellebogen in de aanslag. Het leek altijd een beetje alsof de Apocalyps nabij was. Alsof we nu toch echt moesten gaan vechten om voedsel, zoals in een oorlogsgebied. Complete onzin, natuurlijk. Mensen zijn gewoon hebberig, zelfs in een gelovig dorp. Toch moest ik op school steeds psalmen zingen en de zeven zondes opdreunen: hebzucht en vraatzucht, onder andere. Ik kon het allemaal maar moeilijk met elkaar rijmen.
“Het blijft lastig – vooral om de goede maat mee te nemen,” zucht de Indonesische mevrouw nu. Dan buigt de forse dame zich naar haar toe en grinnikt: “Niet doorvertellen, maar ik pas het altijd eerst zelf. Gewoon om te kijken hoe het valt.”
Kwebbelend verdwijnen de dames uit het zicht. Ik verlaat de winkel. Nog altijd zonder trui, maar in elk geval met een beter humeur. Ik stel me voor hoe de potige dame in een C&A-pashokje staat, gehuld in een degelijke trui die eigenlijk voor haar man bedoeld is. De mouwen te lang, de tekst 'California 1964' net te strak rond haar boezem. Al die moeite, een heuse queeste... en dat alleen maar om haar echtgenoot voor de feestdagen een goede outfit te kunnen schenken. Hartverwarmend.
Het had verdorie nog wel iets van kerst.
Iets van naastenliefde.


Donderdag 11 December 2014 op 21:07  |  
  |    |  

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om spam te voorkomen, vragen we je deze simpele vraag te beantwoorden (schrijf het getal voluit):
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.